جغرافیای کوچک من بازوان توست.. 

                  ای کاش تنگ تر شود این سر زمین من...   

و طلوع  

      و سحر 

           و فروغ 

                و اثر 

   و چراغ شب یلدای کسی باش گلم 

و بهار  

     و نسیم 

          و نگار 

               و ندیم 

   و دل آرام کسی باش گلم 

   ابر شو 

 باران باش    برف کوهستان باش 

یارای پنهان باش    چشمه ی جاری صحرای کسی باش گلم 

زندگی دریاییست    پر تلاطم پر موج 

گاه موجی آرام   گاه موجی در اوج 

   با دلی دریایی 

زورق و ساحل دریای کسی باش گلم 

ماه و خورشید کسی- قهرمان غم و کم های کسی باش گلم 

و بخوان

    و بدان  

         و بمان 

             و دمت گرم 

تو ای خوبتر از هر چه که گل 

  حرسی 

      نفسی 

          و مسیحای کسی باش گلم 

               باش گلم  

دوستان عزیزم... همدان با شما برای من به یه خاطره ی خوش تبدیل شده... خیلی دوستتون دارم 

فقط امیدوارم هیچ وقت از دستتون ندم... 

این شعر و این گل تقدیم به شما که زندگی رو برای من قشنگ کردین.. 

                                                                                     یاسوج